Terapia miofunkcjonalna (MFT)

Twoje dziecko oddycha ustami, śpi z otwartą buzią, a ortodonta mówi, że „język źle leży”? Albo po zdjęciu aparatu zęby wracają na stare pozycje? Terapia miofunkcjonalna pracuje z przyczynami tych problemów: mięśniami twarzy, pozycją języka i wzorcem połykania.

Co to właściwie jest?

Terapia miofunkcjonalna (MFT) to ćwiczenia mięśni twarzy, jamy ustnej i gardła. Pracuję nad tym, żeby język spoczywał na podniebieniu (a nie na dnie ust), żeby wargi się domykały, żeby dziecko połykało prawidłowo i oddychało nosem. Te codzienne funkcje (oddychanie, żucie, połykanie) kształtują rozwój twarzy i zgryzu. Jeśli działają nieprawidłowo, wpływają też na mowę.

Kiedy warto się zgłosić?

• Dziecko oddycha ustami — otwarte usta w ciągu dnia i w nocy, suche wargi, chrapanie.
• Nieprawidłowe połykanie — język napiera na zęby zamiast na podniebienie. U małych dzieci to normalne, ale po 4-6 roku życia powinno się zmienić. Jeśli nie, to prowadzi do wad zgryzu.
• Wady wymowy, które nie ustępują — często za wadą wymowy stoi problem mięśniowy. Ćwiczenie samych głosek nie pomoże, jeśli mięśnie nie działają prawidłowo.
• Ssanie kciuka po 3. roku życia — i inne nawyki oralne (gryzienie paznokci, żucie długopisu, obgryzanie wewnętrznej strony policzka).
• Przed lub w trakcie leczenia ortodontycznego — żeby aparat mógł pracować skutecznie i żeby efekty były trwałe.
• Po podcięciu wędzidełka — rehabilitacja mięśniowa po zabiegu.
• Nadmierne ślinienie u starszego dziecka.
• Problemy z karmieniem niemowlęcia — słabe ssanie, krztuszenie się.

Dlaczego to takie ważne?

Jedna czynność połykania generuje nacisk ok. 500 gramów na zęby. Połykamy 600 do 1000 razy dziennie. Jeśli za każdym razem język napiera na zęby zamiast na podniebienie, ta siła wystarczy, żeby przesunąć zęby i zmienić kształt łuku zębowego. Bez korekty połykania ani aparat ortodontyczny, ani operacja wędzidełka nie dadzą trwałego efektu.

Jak wygląda terapia?

1. Diagnostyka — sprawdzam budowę jamy ustnej, pozycję języka w spoczynku, wzorzec połykania, tor oddechowy, pieczęć ustną i nawyki. Rozmawiam z rodzicami o tym, co obserwują w domu.
2. Ćwiczenia w gabinecie — uczę dziecko prawidłowej pozycji języka, zamykania ust, prawidłowego połykania. Pracujemy przez zabawę, ale systematycznie.
3. Ćwiczenia w domu — 2-3 razy dziennie po 5-10 minut. Rodzice dostają dokładne instrukcje. Regularność jest ważniejsza niż intensywność.
4. Współpraca ze specjalistami — jeśli potrzeba, kieruję do ortodonty, laryngologa lub fizjoterapeuty. Efekty są najlepsze, gdy pracujemy w zespole.

Dla dorosłych też

MFT nie jest tylko dla dzieci. U dorosłych pomaga przy chrapaniu, zgrzytaniu zębami (bruksizm), bólach stawu żuchwowego (TMD) i nawrotach wad zgryzu po leczeniu ortodontycznym.

📞 577 600 985
📧 neurologopeda.grzegrzolka@gmail.com